ХЭЭР ТАЛЫН ДУУЛЬ

104

 

Сорхогтань ээж холоо явахаар зэхжээ

Согоонсум ягаарч цэцэглэсэн

Хөдөө цэнхэр олбогоо орхих болжээ

Хархорум нүүрээ даран мэгшиж

Хар үүл огторгуйг нь бүрхэн түрэмгийлжээ

Сүүний үнэртэй хацрыг нь санан санан байж

Сүмбэр сүмбэр хөвгүүдээ

Сүүлчийн удаа хүлээж тэссэн юм байх

Хөөрхий тэр ээж...

Харлаг торлог уулсаа

Халиаж нэгэн тэссэн юм байх

Ханын нүдээр харагдах

Хээр хээр морьдийнхоо

Халуун зүсийг бүртгэж нэгэн тэссэн юм байх

Өгөдэйн өмнөөс

Өндөр үхэлд тохоогдсон

Өгөөмөр их Тулуйдаа

Өгсөн өгсөн ойртож тэссэн юм байх

Хөвгүүд бүхэн нь хаалга сэвхийн өргөхийг

Хүлээж тэссэн агшин

Уртаас урт амьдрал нь байсан юм байх

Жаха Хамбугийн жаахан охиныг

Жаргал таалжээ

Зовлон таалжээ

Ёроолгүй жаргал

Оройгүй хаанчлал дундаас

Хубилай хүүгээ л сугалж харсангүй

Ирсэнгүй гэнэ

Баруун мөөм нь чинэрэн чинэрсээр суларч

Бадаг нулимс түлхэн гарах хүртэл

Хүүгээ зөвтгөжээ

Тэр ээж...

Бараан тэнгэр өвдөн өвдөхдөө

Балтасхийжээ

Заан сүйх хөлөглөсөн

Хаан хүн

Халхын их хээр намраар

Тоглоомоо булаалгасан хүүхэд шиг

Тонгойгоод уйлж явжээ

Юан гүрний  мэдэлтэй

Хаан хүн

Юуны тул юм бүү мэд

Халтар өвстэй талд нүүрээ наагаад

Хачин ихээр ихэр татан уйлж суужээ ...

 

Ц.БАВУУДОРЖ

Санал болгох

Сэтгэгдэл

АНХААРУУЛГА: Уншигчдын бичсэн сэтгэгдэлд www.ENE.mn хариуцлага хүлээхгүй болно. ХХЗХ-ны журмын дагуу зүй зохисгүй зарим үг, хэллэгийг хязгаарласан тул ТА сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууны хэм хэмжээг хүндэтгэнэ үү. Сэтгэгдэлтэй холбоотой санал гомдлыг 9318-5050 утсаар хүлээн авна.